De Anna C

[Shannara]

Ik doe momenteel erg rustig aan want woensdagavond is mijn kleine lieve jonge poesje tegen een auto aangelopen en dus doodgegaan. Je kan dus voor twee redenen het beste even alles lezen: 1) ik schrijf even niet bij dus je hebt alle tijd
2) Er zitten kleine dingen in het verhaal zelf die volgens mij nog terugkomen en daarnaast denk ik dat het gewoon leuk is om alles te lezen Heb mijn best gedaan om een leuk en soms geinig verhaal te schrijven dus je moet zelf maar beoordelen wat je ervan vindt!!

[Dogna]

Nou, ik zal eens tijd nemen om het een keer helemaal te lezen dan
en gecondoleerd met je katje

[Shannara]

‘Ik ben haar kwijtgeraakt toen Stara en haar vriendinnen haar meenamen,’ zei Troqira tegen zijn metgezellen. Dario haalde zuchtend zijn schouders op. ‘Nou dat is fijn.’ Toen begon Togor te lachen. ‘Daar is ze al! En…ze ziet er wel supergoed uit!’ De Elf keek naar zijn goede vriend en was verbaasd over de uitdrukking op zijn gezicht. Het leek wel alsof hij betoverd was. Nieuwsgierig door wat hij precies was betoverd, draaide hij zich om en moest moeite doen om niet net zo te kijken. Daar kwam ze aan. De menigte ging voor haar aan de kant en met een zelfverzekerde glimlach liep ze op de mannen af. Ze was gekleed zoals de meeste vrouwen in dit dorp. Een zwarte broek tot haar enkels, een zwart met goud shirtje erbovenop en een sluiertje tot boven haar neus maakte haar tot een engel. Haar ogen vonden de zijne en ze bleef hem aankijken totdat ze vlak voor de mannen stond. ‘Is er iets?,’ vroeg ze zo onschuldig mogelijk. Togor grijnsde en greep haar hand. ‘Mag ik deze dans van u, schone vrouwe?’. Ze lachte en beaamde dat hij dat mocht en zo verdwenen ze naar de dansvloer. Troqira keek naar het dansende tweetal en wist niet precies wat ervan moest vinden. Ze was zo verdomd mysterieus. De ene keer kon hij haar wel villen en nu zou niets liever doen dan haar in zijn armen meevoeren naar geweldige plekken. Hij schrok op toen Rag zijn hand op zijn arm legde. ‘Mijn vriend, je kijkt een klein beetje jaloers,’ grinnikte Rag.

[Shannara]

Ik keek Togor recht in zijn ogen en lachte. ‘Ik wist niet dat je zo goed kon dansen!’ Een glimlach deed zijn gezicht oplichten en zijn ogen schitteren. ‘Ik doe heel erg mijn best voor je.’ Verdwaasd keek ik hem even aan. ‘Ik weet heel goed wat dit feest inhoud meisje. En jij hebt jezelf het doel gesteld om Troqira te verleiden en ik help je daar heel graag bij. Ik gun mijn vriend graag dat plezier.’ Op de maat van de muziek draaide we een ronde en wisselde we van partner. Ik keek verbaasd op toen ik opeens Rag voor me had staan. Hij boog zich licht naar voren, terwijl we een paar snelle passen zijwaarts maakten. ‘Hij is erg jaloers.’ Ik moest moeite doen om niet te grijnzen en toen we een zwierige draai maakte keek ik even in de richting van Troqira. Verbaasd bleef ik een seconden staan waardoor ik de volgende reeks passen iets te laat inzette. ‘Hij is er niet meer!,’ jammerde ik zielig. Rag begon te lachen en leidde me een reeks draaien in. ‘Hij is vast even zijn elfenkleding aandoen om de strijd met je aan te gaan.’ Ik staarde hem even verward aan. ‘Elfenkleding?’ Maar het enige wat Rag deed was even mysterieus naar me kijken en voordat ik hem verder erover door kon vragen wisselde we weer van partner. Zo ging de dans nog een paar maal door, totdat ik zo moe was dat ik even moest stoppen. Ik zat geen seconden op een bankje toen Joxku naast me neerplofte. ‘Je doet het erg goed,’ lachte ze. Ik begon te stralen en keek haar vrolijk aan. ‘En hoe gaat het met jou dan?,’ vroeg ik. Verlegen boog Joxku haar hoofd. Ik durf hem niet ten dans te vragen.’

[Ariadne]

Oeh spannend . Ik wil wel weten hoe dit afloopt!

[Shannara]

De dans was al een tijdje afgelopen, toen Troqira zich weer onder de bevolking mengde. Verschillende vrouwen keken hem als betoverd aan toen hij langs liep, maar dat kon hij wel begrijpen. Elfen vielen altijd al in de smaak bij de stervelingen en dat werd nu versterkt omdat de Elf kleding aanhad van zijn eigen ras. Het kwam maar zelden voor dat Elfen hun eigen kleding aanhadden wanneer ze zich onder de stervelingen bevonden. Zijn blik gleed zoekend in het rond op zoek naar Naria. Het was duidelijk genoeg geworden dat ze iemand van ons wilde verleiden en aangezien het Togor niet bleek te zijn was het hij het doel. Troqira bleef staan toen hij haar zag zitten op een bankje met naast haar een ander meisje. Hij ving de laatste worden van het gesprek nog net op. ‘…niet ten dans te vragen.’ Hij hoorde Naria even lachen en zag dat ze zich naar voren boog. ‘En jij denkt dat ik het niet eng vind om zometeen Troqira ten dans te vragen als ik hem weer zie? Tuurlijk is zoiets eng en dat blijft eng als je het niet gewoon doet!’ Troqira voelde zich even licht worden in het hoofd. ‘Ze gaat me ten dans vragen!’, was het enige wat hij kon denken. Terwijl de Elf even stond te dromen, stonden de twee meiden op en liepen langs de banken, tafels met lekkernijen en mensen. Snel begon hij achter ze aan te lopen.

‘Okay, dus wat gaan we doen dan?,’ vroeg Joxku. Ik grinnikte. ‘Wíj gaan niks doen, maar jíj wel. Verbaasd bleef het meisje staan. ‘Wat? Dat is gemeen! Ik zei toch dat ik het niet durf.’ Met blik opzij bekeek ik Joxku. Ze was totaal niet onaantrekkelijk met haar korte rode haar en lange benen. ‘Waar ben je bang voor?,’ vroeg ik, terwijl ik een mierzoete appel van de tafel pakte. ‘Dat ik afga natuurlijk! Ik kan me dan nooit meer onder de mensen vertonen’, was de reactie die ik kreeg. Ik haalde een wenkbrauw op. ‘Is hij dan zo belangrijk?’ Joxku verslikte zich in haar appel en begon heftig te hoesten. ‘Hij is super belangrijk! Hij is de zoon van heer Rocku!’ Verveeld haalde ik mijn schouders op. ‘Als dat maar alles is.’ Met open mond bleef het meisje staan, terwijl ik verder liep. Ik keek over mijn schouder. ‘Kom je nog? Volgens mij gaat namelijk net een ander meisje hem ten dans vragen,’ zei ik, terwijl ik met mijn vinger naar een jongen en een meisje wees. Meteen schoot Joxku weg en rende ze bijna naar de jongen toe. ‘Kuro!,’ riep ze bijna. Zwaar ademend bleef ze even voor de jongen staan. Toen rechtte ze haar schouders en keek hem trots aan. ‘Wil je met me dansen?’

[Ariadne]

Oeh! Snel verder!

[Shannara]

‘Het is heel gemeen om iemand te vertellen dat een ander meisje een jongen ten dans vraagt, terwijl dat helemaal niet zo is’, fluisterde Troqira in Naria’s oor. Hij zag hoe ze verstijfde en even naar het lachende tweetal bleef keken. Toen draaide ze zich met dezelfde trotse houding om als die van het andere meisje en keek hem recht in de ogen. Met een glimlach bekeek ze Elf nauwkeurig en onderzoekend. ‘Ik neem aan dat ik die terugkrijg van die keer dat we elkaar voor het eerst ontmoette,’ grijnsde hij. Naria knikte goedkeurend. ‘Dat klopt.’ Ze draaide even haar hoofd een kwartslag toen ze hoorde hoe de muziekkanten hun instrumenten aan het stemmen waren voor een nieuw nummer. ‘Ik denk dat ik het voorbeeld van Joxku maar moet volgen,’ mompelde ze, terwijl ze hem weer aankeek. Even hield Troqira zijn adem in. Zou zij hem ten dans vragen? Zoals ze tegen de Joxku had gezegd? ‘Troqira, mijn Elf, wil je me met me dansen?,’ vroeg ze met een zwierige knix. Ze had duidelijk geoefend voor dit feest. Hoewel hij op de vraag was voorbereid was hij even stil. Ze had het zo gladjes gezegd, alsof ze het al vaker had gevraagd aan hem. En misschien had ze dat ook in haar hoofd. Hij zag hoe ze hem vol spanning aankeek. Toen glimlachte hij en maakte ook hij een kleine buiging. ‘Ik dans maar al te graag met u, schone vrouwe’, en hij stak zijn hand uitnodigend uit.