Amon-Ra

[Glass]

Oke de titel is wat gepikt van Terminator:The Sarah Connor Chronicles.
Maar toen ik Nash Connor had bedacht, en toen ik naar de Terminator keek vond ik het wel grappig om die titel te gebruiken.

Het gaat dus over Pokémon D/P, het speelt zich af in de Sinnoh regio. Team Galactic is teruggekomen met nog nieuwere plannen. Ook zijn ze nu veel sterker dan de vorige keer.

De Epi's, staan in de volgende post.

Epi1:Birthday Nightmare.

"Baas?!"Riep een Galactic Grunt. De jongen riep naar Cyrus, de baas van Team Galactic. Cyrus was een grote man, met zwart haar en een groot wit pak aan.Hij draaide zich lomp om, met een woedend gezicht keek hij naar de jongen. "Wat moet je?"Blafte hij naar de jongen. "Ik wou gewoon maar zeggen dat alles heropgebouwd is en de opdrachten begonnen zijn. De Grunts gaan al op pad, meneer."Zei hij angstig op een zachte toon. De jongen bleef naar z'n voeten staren. "Dat is goed. Straks zullen Uxie, Azelf en Mesprit weer van mij zijn. De vorige keer liet iemand ze ontsnappen, maar dat zal niet opnieuw gebeuren. Niet nu we deze bal hebben."Hij stak een grote zwarte ball in de lucht. Er stond een paarse M op. "Ga!"Blafte Cyrus naar de jongen. De jongen liep met een angstig gezicht weg.

Cyrus draaide zich weer om en staarde naar de 8 televisie's die aan de muur hingen. Elke televisie had iets anders op het scherm. Op de eerste televisie zag je een gym, het beeld versprong steeds naar een andere gym, drie commandanten liepen binnen, dat kon je zien aan de strepen op hun schouders. "Baas, commandant Jupiter, Saturnus en Mars melden zich!"Riepen ze alledrie tegelijk. Cyrus was aan het ijsberen. Hij liep steeds van Jupiter naar Mars en omgekeerd. "Heb je wat ik vroeg?"Vroeg Cyrus. Mars knipte met haar vingers. Twee Grunts liepen het gebouw binnen met een zak. De zak bewoog meerdere malen. "Goed, als hij daarstraks niet van gedacht veranderde, dan misschien nu wel."Riep hij en lachte gemeen."Mars, jij gaat naar Basis A. Ik wil Azelf! Jupiter, meld je bij Basis B en breng me de 2 andere elfen. Saturnus, ik heb een speciale taak voor jou."Vervolgens fluisterde hij iets in Saturnus' oor.

Heel ver weg in het stadje genaamd 'Tiwnleaf Town' sliep Nash Connor. Opeens opende hij z'n ogen. Hij opende ze niet zoals iemand die moe is, maar zoals iemand die juist iets vreselijks hoorde. Hij stapte in z'n bruine Teddyursa pantoffels en liep vermoeid naar beneden. Hij liep nar de keuken en zag z'n vader de krant lezen. "Dag pap."Zei hij stilletjes. "Dag zoon. Je weet toch welke dag het is?"Vroeg z'n vader. Nash dacht even na maar schudde z'n hoofd, hij tikte een paar keer op z'n hoofd net of hij dacht dat het antwoord voor hem ging verschijnen."Weet je het echt niet? Ik had er toch voor gezorgd dat je een Poketch ging krijgen. "Nash's ogen gingen wijd open en hij sloeg meerdere malen op z'n hoofd. Hoe kon hij dit vergeten zijn?

[Glass]

"Pap? Wanneer komt m'n Pokétch?"Vroeg hij als een ongeuldig hondje. "Om 11 uur zoon, normaal binnen 5 minuten."Vertelde z'n vader. Nash's vader, John Connor, werkt bij de Pokétch Company in Jubilife City. Daar is hij een designer. Hij bepaalt hoe de Pokétch eruit ziet en bedenkt ook ideeën voor de Pokétch. "Riiing!"Deed de bel. Nash z'n ogen gingen wijdopen en hij spitse z'n oren, de Pokétch was gearriveerd. Hij liep als een kip zonder kop naar de deur. "Nash, de deur staat niet open!"Riep z'n vader nog, hij wist dat Nash vaak tegen de deur liep als jij opendeed. "Weet ik" Riep Nash nog, maar juist toen hij voor zich keek, was het al te laat. Hij kon niet meer remmen. Maar met z'n hoofd naar opzij gedraaid probeerde hij toch nog te remmen, maar dat lukte niet. Een harde klap weerging door het hele huis. "Auw,"Hij voelde even aan z'n bult."Die gaat morgen pijn doen."

Nash deed de deur open en zag een bruin pakje staan. In grote letters stond er op Pokétch Company. Nash pakte het pakje onder z'n arm vast en liep naar de keuken, maar hij vergat de deur te sluiten. "Kijk pap!Het is er!"Riep hij. Hij opende het pakje, maar het pakje opende niet. Uit frustratie pakte hij een mes. Juist toen hij het mes in het pakje neer wou planten, nam z'n vader z'n pols vast. "Nash laat mij het maar doen. Zie je die gleufjes aan de zijkant?"Er zat iets in de gleufjes dat hij voorzichtjes uittrok. Het pakje ging, eindelijk, open. Er verscheen een zakje, met allemaal bubbeltjes op. "Nash, jij krijgt de Pokétch als ik dat zakje krijg, oke?"Wou z'n vader een deal sluiten. Nash knikte en gaf z'n vader het bubbeltjesplastiek. John Connor duwde meteen op de bubbeltjes die steeds 'plof' of 'blub' deden.

"Waauw cool, een rode Pokétch!"Schreeuwde Nash uit blijheid. Hij deed het meteen rond z'n pols en stelde nog een vraag aan z'n vader. "Pa-ap, wanneer mag ik m'n Pokémon ophalen?"Vroeg hij.
"Nash, ik heb je het al zo vaak gezegd. Twaalf uur! het staat zelfs op het kaartje! Samen met de drie Pokémons en de weg ernaar."Z'n vader gaf hem nogmaals het kaartje die Nash vervolgens grondig bestudeerde en in z'n zak stopte. Nash liep vlug naar z'n kamer en kleedde zich aan. Hij keek naar z'n wekker en zag dat het ondertussen al 11.45 was. De tijd vloog echt voorbij, maarja wat wil je als je lang eet. Nash keek in de ochtend altijd naar tv als hij at. Er stond zo'n mini tv in de keuken. Hij had niet veel zenders, maar vandaag was er niet zo veel op tv. Ze praatten steeds maar over de Rode Gyarados. Maar Nash wist niet in welk meer hij gesignaleerd werd, hij hoorde steeds maar meer. En toen praatten ze nog wat verder over Gyarados. Nash liep de trap af en schommelde naar beneden tegen de muren. Hoe dat kwam wist hij zelf niet, maar telkens als hij haast had en de trap afliep gebeurde het. "Pap, ik ga vertrekken!"Schreeuwde Nash die ondertussen naar de voordeur liep. Met volle kracht rende hij er naartoe, gelukkig dat de deur wél een keer openstond. "Deed ik de deur niet opslot?Hoe raar."Dacht hij bij zichzelf. Nash rende even naar het tuinhuisje, nam z'n fiets en vertrok.

Nash fietste aan zo'n 100 kilometer per uur, wat niet kan. Hij hield de kaart voor z'n ogen en ging de straat uit. Twinleaf Town was een zeer rustig stadje. Het had zeer mooie huizen en vooral veel verschillende Pokémon. Je zag Mr.Mime's het huishouden doen, de Glameow's bij hun baasjes spinnen. Na een tijdje fietsen, was Nash de weg al kwijt. "Waarom woont de professor toch ook zo ver? En warom maakt hij onduidelijke kaarten? Is dit nu een straat of een huis?"Zei hij, maar hij zag de verkeersdrempel niet afkomen en bellande met een klap op de grond. "Zijn we vrijdag de dertiende soms?"Riep hij sarcastisch voor hem uit! Hij kroop weer op z'n fiets en reed deze keer wél goed. Na een paar straten naar links, dan naar rechts, vervolgens weer naar links was hij er bijna. "Nu nog even naar rechts en dan nog eens en dan naar links en dan ben ik er!"Zuchtte Nash met de kaart voor z'n ogen. Helaas viel hij weer, dit keer niet over een drempel, maar hij botste tegen iemand aan. "Uhm sorry hoor, meneer."Verexcuseerde Nash zich.

[Glass]

Nash bekeek de man nog eens. Hij had sneeuwwit haar en droeg een kostuum, in z'n linkerhand droeg hij een aktetas. "Uhm sorry meneer. Ik had haast, ik ben juist op weg om naar het lab van professor Rowan te gaan."Zei Nash met een trillende stem. "Professor Rowan?"Merkte de man op. Hij vertoonde een klein glimlachje, vervolgens stak hij z'n hand uit. "Wel daar moet ik ook juist zijn. Ga je naar professor Rowan voor een Pokémon?"Vroeg hij nieuwsgierig. Nash knikte en pakte de hand van de man aan die Nash optrok. "Bedankt meneer."Hij klopte vlug even het stof van zich af. "Zullen we samen gaan? Zodat je weet, waar het tenslotte is. Het is niet ver meer hoor."Vertelde de man. Zo gingen Nash en de man op stap naar Rowan's huis. Nash haalde het kaartje weer uit en dacht steeds aan de Pokémon die hij ging kiezen. Maar hij had er nog geen flauw idee van."Zo, weet je al welke Pokémon je zal kiezen? Chimchar is een zeer speelse Pokémon en zeer sterk. Piplup kan met z'n bubble straal flink wat dingen laten ontploffen, als je hem goed traint. Turtwig kan dan weer veel meer speciale aanvallen, zoals Leech seed."Begon de man weer. Nash schudde z'n hoofd en dacht weer eens na.

Na zo'n 10 minuutjes lopen stonden ze voor Rowan's lab. "Nou? Zullen we dan maar?"Vroeg de man. "Ja, ik denk van wel. "Maar eigenlijk wou Nash er nog een nachtje over slapen. Ze klopten aan, maar niemand deed de deur open. Opeens merktte de man dat de deur open was. Hij stapte binnen en keek links en rechts. "Meneer, wat doe je? Dat mag niet! Dat is illegaal geloof ik en dat lijkt op inbreken. "Ik weet wat ik doe, blijf hier terwijl ik Rowan zoek."
Vijf minuten verstreken, maar voor Nash was het eerder gezegd 5 uur, hij dacht steeds aan de drie starters. De deur was ondertussen toegewaaid. Een koud briesje stak op, nu werd het pas echt koud. "Waar blijft hij?"Vroeg Nash zich zo vaak af, maar dat was niet zo erg. Het ergste was z'n keuze tussen de drie Pokémon. Opeens ging de deur open, de man verscheen, maar deze keer in een witte labjas."Hallo, ik ben prof Rowan!"Riep hij al lachend. Nash keek naar prof.Rowan en zag dat het de man van daarstraks was, nu schaamde hij zich dood. Hij bleef maar steeds naar de grond kijken. "En weet je nu al welke, Pokémon je wilt? We hebben Chimchar de vuursoort, Piplup watersoort en tenslotte Turtwig de grassoort."Nash schudde z'n hoofd, maar hij veroerde z'n ogen niet. Die waren nog steeds naar de grond gericht!

De professor liet de drie Pokémon uit hun Pokeball. Ze keken alledrie naar Nash die zo te zien geen keuze kon maken. Weer verstreken er 5 minuten, die weer voor hem 5 uur leken te duren. "Nash je zult een keuze moeten maken. Doe iene-miene-mutte, of doe je ogen dicht en kies één van hun Pokéball."Zei prof.Rowan, hij had veel geduld. "Inx, inx"Een geluid uit de verte. Nash luisterde andachtig naar het geluid, hij had nog nooit een Pokémon gezien die Inx zei. "Excuseert u mij even"Zei de prof beleefd. Rowan ging even naar de kamer waar het gleuid vandaan kwam. Toen hij de deur opende, werd het geluid nog sterker. Een gele Pokémon kwam naar buiten, met een verstuikt pootje. "Professor, wat is dat?"Vroeg Nash.
"Dit is een speciale Shinx. Ik zag hem buiten in m'n tuin spelen, hij speelde met andere Shinx. Maar die plaagden hem steeds maar vanwege z'n andere kleur, bij één Shinx ging het zelf zo ver dat hij de poot van deze brak. Dus als je dacht dta het verstuikt was, heb je het mis."Vertelde de professor, het leek of hij uren kon doorgaan maar Nash stopte hem. "Een Shinx hé? Hij ziet er wel cool uit!"Riep hij.
"Ja dat is waar, maar ik heb iemand nodig die hem wil opvoeden, hem de wereld tonen. Wil jij die iemand zijn Nash?"
"Wil ik?! Natuurlijk. Waauw, dit is zo cool!"Riep hij. De drie Pokémon(Chimchar,Piplup en Turtwig) keken wat verdrietig. "Sorry jongens, maar ik weet zeker dat jullie ooit een geweldige trainer zullen hebben. Dat zweer ik!"

[Glass]

"Kan ik nu vertrekken?"Vroeg Nash ongeuldig, z'n knieën beefden van het ongeduld. "Wacht wacht, niet zo snel. Je moet eerst nog wat dingen krijgen,"De professor haalde wat dingen uit z'n jaszakken,"Hier heb je een Pokédex en hier zijn je 5 Pokéballs."
"Ja uhm, bedankt, maar uhm. Uhm, uhm waar moet ik ze steken?"Nash zochtte even naar z'n woorden. "Wel, heb je een rugzak en een Pokébalriem?"Onderbrak Rowan. Nash schudde z'n hoofd, van schaamte keek hij naar beneden. "U vindt me nu waarschijnlijk al de slechtste trainer die je ooit hebt ontmoet."Zei Nash stilletjes. "Nee, nee, kom op. Ik heb al slechtere trainers meegemaakt, je doet me een beetje aan mezelf denken. Ik was ook altijd zo verlegen en beschaamd. En had ook nooit de juiste spullen."Begon de professor maar hij onderbrak zichzelf en liep naar een kamer. Nash kon niet goed zien wat hij deed, het was alsof hij een kast opende. Hij haalde er een oude stoffige rugzak uit en een bruine riem."Nash, dit zijn mijn spullen van vroeger, je mag ze even lenen tot wanneer je zelf je spullen hebt."Hij overhandigde ze aan Nash. Nash nam ze aan en zwierde meteen de rugzak op z'n schouders, vervolgens bond hij de riem om z'n middel en plaatste z'n Pokéballs erin.

"Uhm bedankt professor, ik ga nu maar, denk ik."Nash had het gevoel dat hij iets miste, maar hij wist niet wat. Hij liep zachtjes naar de deur en opende het. Nog één keer keek hij naar het lab, de drie starterpokémon zaten droevig naar hun eten te kijken. Een starly cirkelde dicht bij het plafond, het was stilletjes, erg stilletjes. Het was hier zodanig wit en grijs dat het een beetje saai was. Je voelde je er erg slecht bij. "Nash, wacht,"riep de professor,"Je vergeet de Pokéball van Shinx. Je weet nooit wanneer hij ooit nog eens in een Pokéball geraakt."
Nash nam de Pokéball aan en klemde hem aan z'n riem. Hij keek nog éénmaal naar de professor, ging door de deur en sloeg hem achter zich dicht. "Brrr."Dat was Nash eerste reactie buiten. En dat was ook z'n eerste reactie als een échte Pokémontrainer. "Shinx, het is wel wat frisjes, vindt je niet?"Vroeg hij aan z'n Pokémon. Shinx maakte wat geluidjes en kroop dichter tegen Nash. "Wel, dan geloof ik dat we nu vlug naar Jubilife City vertrekken. En wie weet vangen we ondertussen al een Pokémon. "Shinx, inx!"Riep de geelgekleurde Shinx. En zo vertrokken ze.

Het was nu al zo'n vier uur in de middag en ze kwamen nog steeds geen Pokémon tegen. "Zouden we naar een bos moeten gaan?"Vroeg Nash luidop. Nash keek lichtjes vanuit z'n ooghoek naar Shinx, wat z'n reactie was. Shinx knikte en sprong op en neer en op en neer en neer en op. "Eens kijken of er nog wat dingen in Prof.Rowan's zak zitten."Zei Nash en hij doorzocht de zak. Er zat niet veel in, een namaak Pokéball of Nash dacht toch dat het namaak was. Een oud snoepjespapiertje een opgerold perkament, en nog wat andere dingen. "Nee, niets joch. We zullen het maar op ons instinct moeten vertrouwen."Riep Nash telegeurgesteld en ook wat droevig. Shinx sprong steeds tegen de zak, net of hij hem wou aanvallen. "Shinx! Wat doe je!"Schreeuwde Nash. Maar de Shinx gehoorzaamde z'n baasje niet, hij sprong maar steeds tegen de zak. Nash droeg de rugzak nog maar op 1 schouder en had een stuk touwtje ervan vast. Shinx trok steeds aan de rugzak, tot ergernis van Nash. Daarom smeet hij de rugzak in de grond en schreeuwde naar z'n eerste Pokémon. "Wat doe je in vredesnaam? Zeg op! Wat wil je bereiken!"Schreeuwde hij dus tot wanneer hij het rol perkament zag. Shinx' staart wees er naar. "Nash rolde het perkament open en zag een kaart van heel Sinnoh."Ow sorry jochie. Ik was niet echt boos, het spijt me."Verontschuldigde Nash bij z'n Shinx. Shinx keek eerst boos, maar begon toen te lachen. "Dus als we hier naartoe gaan, dan komen we in dat bos. Waar we wat Pokémon kunnen vangen."Stond Nash in zichzelf te praten. Ze gingen van de weg, de weg leidde naar Jubilife City, maar Nash was besloten om eerst een Pokémon te vangen. Het gras voelde erg zacht aan en was erg groen.

[Glass]

"Welke Pokémon zal ik eens vangen?"Vroeg Nash aan Shinx die allebei rond zich keken. Na een halfuurtje doorstappen waren ze eindelijk bij het bos. Het was een saai halfuurtje, ze zagen niet veel. "Eindelijk zijn we bij het bos, maar ik weet nog steeds niet welke Pokémon ik wil vangen. Misschien een Starly, die kan vliegen of een andere vliegpokémon!"Schreeuwde Nash door het bos. Je hoorde de echo een hele lange tijd, zelfs de Pokémon vonden het zo'n vreselijk geluid dat je in het begin van het bos geen enkele Pokémon meer kon zien. Ze hadden zich allemaal verstopt of waren gevlucht. Dus wachtte Nash af. Hij keekop z'n Pokétch en stelde de timer in op 5 minuten. Dat zou de klus wel klaren, ondertussen keek hij even naar de verschillende functies van de Pokétch. Ook legde hij ze uit aan Shinx, die nieuwsgierig toekeek. Na zo'n 5 minuten stapte hij het bos weer in, hij had helemaal gelijk. De Pokémon verschenen weer.

Je zag Hoothoot's slapen, Starly's rondcirkelen, Caterpie's met de Wurmple's spelen. Combee's die honing probeerden te maken en Beedrill die zelf met de Vespiqueens vochten."Hmmm, Pokémon. Zou ik een Starly of een Hoothoot vangen?Of misschien een Buneary, toch maar Cherrim?"Vroeg hij zich af. "Daar een Burmy! Shinx doe tackle!"Riep Nash. De Shinx sprong op een tak en liep naar de Burmy toe, maar juist voordat hij de Burmy met z'n tackle raakte sprong er een Pokémon voor. Een Wormadam die juist de aanval Protect deed. Daardoor werd Shinx tegenhouden en viel hij neer op de grond. "Nogmaals Shinx! Nogmaals!"
Shinx deed weer hetzelfde, hij sprong op de tak en deed de aanval Tackle. Maar Wormadam had nog steeds haar trucje achter de hand. Weer een Protect, deze keer werd Shinx hard naar de andere kant geslagen. De Wormadam vluchtte, samen met Burmy."Wel we hebben tenminste al eens gevochten"Probeerde Nash zichzelf moed te geven met een grimas op z'n gezicht. Ze zochtten achter een andere Pokémon, de Caterpie's, de Wurmple's en alle andere wormachtige Pokémon liet hij achter zich. "Shinx? Probeer stilletjes te zijn, daar ligt een Bidoof te slapen. Op drie doe je nog een tackle."Begon Nash te fluisteren."Eén, twee, drie!"Riep hij op de drie. Bidoof werd wakker van het geluid en draaide zich meteen om. Shinx kwam hard aangelopen en deed z'n tackle. Bidoof werd een eind achteruit geschoten. "Nogmaals!"Riep Nash. Shinx kwam nu uit een andere hoek aangelopen, en deed nogmaals z'n tackle. Maar deze keer wist Bidoof het te ontwijken en deed zelf een tackle gevolgd door een growl. "Hou vast!"Zei Nash tegen Shinx. De Gorwl was redelijk luid, zo luid dat Shinx zich zondaig goed moest vasthouden om niet weg te waaien zeg maar.
"Die moet ik hebben! Shinx Tackle!"Schreeuwde Nash. Shinx probeerde zich te verzetten, maar dat was nutteloos. Shinx vloog nu deze keer achteruit recht tegen een boom, de Hoothoot's hun slaap was verstoord. "Hoot! Ot!ho!"Maakten de Hoothoot's als geluid. Hun ogen werden rood en je kon hun blik niet weerstaan. "Shinx niet..."Maar Shinx én Nash waren gehypnotiseerd. Ze vielen meteen in slaap.

"Starly! Sta...rlyyy!"Nash opende z'n ogen zachtjes, z'n zicht was wazig. Het enige dat hij van vorm kon onderscheiden was een Pokémon. Met een snavel en zo te zien ook vleugels. "Waar ben ik?"Vroeg Nash zich af. "Shiii, inx!"Shinxte Shinx. Nash wreef eens in z'n ogen, aan het geluid te horen van Shinx wist hij ook niet waar hij was. "Staaa, rlyyy!"
"Wat is dat toch voor geluid?"

[Glass]

Nash wreef nog eens in z'n ogen. De schim die hij zag was een Starly. "Wauw, een Starly.Die moet ik hebben!"Riep hij. Maar Nash sprong niet recht, de Starly zat op z'n kin en rechtstaan zou hem misschien wegjagen. "Shinx, pak een snoepje dat ik mee heb genomen uit m'n rugzak en leg hem ergens waar Starly dit kan zien."Fluisterde hij naar Shinx. De geelgekleurde Shinx mankte naar de rugzak en krabte er met z'n -gewoon-pootje nar. Na zo'n 15 seconden ging het eindleijk open, hij kroop in de geelgekleurde zak en haalde het snoepje eruit in z'n mond. Hij liep achter Nash en legde het snoepje zichtbaar voor Starly. "Starr, ly. Ly, ly, sta."Deed de Starly en flapte met z'n vleugels. "Ppofff."Nash kreeg een vleugel met veel kracht in z'n gezicht. Hij stond voorzichtjes op en haalde z'n Pokédex uit."Starly de vogelPokémon. Hij vliegt vaak in een groep, hoewel hij klein is, bevatten z'n vleugels veel kracht."Sprak de Pokédex. De Starly zat rustig het snoepje op te eten maar spuwde het telkens uit. Het papiertje zat er nog rond en dat was duidelijk irritant voor Starly. "Starly, als je me even laat."Sprak Nash en lie voorzichjtes naar de Starly. Die vervolgens wegsprong door de schok. "Ik doe je niets."Fluisterde Nash, hij opende het papiertje en smeet het weg. Vervolgens legde hij het snoepje terug op de grond. De Starly keek bang én verlegen naar Nash. Vervolgens stapte hij naar het snoepje en pakte het in z'n bek. Daarna ging hij stilletjes terug achter een boom om zich te verstoppen.

"Starly!Ik doe je geen kwaad hoor. Ik zweer het."Fluisterde Nash aangezien hij de Starly niet bang wou maken. "Starlyy!"Zei hij boos en vloog naar Nash. Hij landde voor z'n voeten en liet z'n hoofd naar rechts zakken en vervolgens naar links."Shinx!"Riep Shinx boos omdat hij geen aadacht kreeg en vervolgens Starly een volle lading gaf. De Starly vloog naar achter en keek woedend naar Shinx. Shinx maakte zich klaar voor nog een Tackle en daar ging hij. Maar Starly deed zowat hetzelfde, die vloog naar Shinx met volle snelheid. "Wacht!"Riep Nash die er tussen sprong, de twee Pokémons konden net op tijd remmen. "Wacht! Ik heb een idee. Starly wil je met ons mee?"Vroeg hij aan de Starly die méteen knikte."Maar jullie willen zo te zien ook ene gevecht houden, nietwaar?"Deze keer knikte Shinx.
"Shinx, tackle!"
De Shinx raapte al z'n moed op, z'n pootje begon weer pijn te doen. Hij rende zoals hij nooit had gedaan naar Starly. Maar halverwege bezweek z'n pootje en viel hij over een lusje va de wortels van een boom recht op Starly. Het was net of Shinx in een soort van rad zat die recht naar Starly rolde. Door de schrik kon Starly haar vleugels niet uitslaan of haar poten bewegen. Ze dacht tenminste dat dat van de schrik was, het was eigenlijk een bellsprout die haar pootjes vast had. "Shinx wat doe je!"Riep Nash bezorgd. Maar Shinx kon niet meer stoppen en raakte Starly even hard als de kracht van een fles cola waar je juist een Mentos snoepje ofzo indeed.

Shinx was uitgeschakeld en lag op Starly. Starly was ook uitgeschakeld, haar linkervleugel zat zelfs in de bek van Shinx. "Hmmm. Pokéball nu!"Riep Nash. Starly werd verandert naar een rode gloed en vervolgens opgezogen in de Pokéball. Het lichtje ging van rood naar wit en maakte steeds geluidjes. Hij schudde naar links, eens naar rechts en dan weer naar links. "Tiing."Maakte de Pokéball, de rode gloed op de Pokéball verdween en werd lichtjes aan wit."Yes, ik heb m'n eerste Pokéball gevangen, ik bedoel Pokémon!"Riep Nash luid door blijdschap"Dit is wel het beroerste gevecht dat ik ooit zag."
"Starly kom eruit!"Riep Nash en gooide de Pokéball in de lucht. Starly kwam er uit, ze was wel nog steeds verlegen en durfde haar nieuwe trainer niet aan te kijken. Dus staarde ze maar naar de grond. "Starly, niet verlegen zijn. Je bent in goede handen, althans dat hoop ik."Nash reek z'n hand uit naar Starly.

[Glass]

Juist op het moment dat Nash Starly wou aaien klonk er een scherp geluid. Nog scherper dan nagels op een schoolbord. "Aaah!"Schreeuwde Nash en viel met z'n handen voor z'n oren op de grond. In de foetus houding lag hij op de grond. Z'n ogen waren dichtgeknepen en z'n mond stond wijdopen van het geschreeuw. Nash probeerde z'n ogen te openen maar het enigste was hij zag waren de schaduwen van Starly en Shinx die ook op de grond lagen. Het geluid stopte, Nash opende voorzichtjes z'n linkeroog en keek rond. Net of hij zou zien dat het geluid gestopt was. Langzaam stond hij op en keek nog even rond."Starly, vlieg eens even rond en zoek waar het geluid vandaan komt."Beveelde hij Starly. Starly vloog zo sierlijk mogelijk weg, terwijl Shinx nog altijd hulpeloos op de grond lag. "Wacht makker. Ik help je wel,"Sprak hij en hij nam de Shinx in z'n armen,"We zouden best eens even iets zoeken tegen dat scherp geluid hé. Je weet nooit dat het terugkomt."
Shinx knikte en streek z'n hoofd tegen de borstkas van z'n trainer. Ze doorzochten de hele tas maar nergens iets te vinden. Behalve nog wat van die snoepjes en andere dingetjes. Nash keek nu achter de bomen, tussen de struiken, net of ze zouden vertellen waar er oordopjes lagen. Maar Starly was ondertussen al aankomen vliegen. Al zwenkend stormde ze op Nash af. "Starly! Starly, rem!"Schreeuwde Nash angstig, z'n stem trilde. Maar Starly hoorde hem niet, ze vloog nog steeds op haar trainer af. "Dat wordt dan maar vangen."
"Ho-oef"Starly raakte Nash in z'n maag. Maar voor de rest deed het niet zoveel zeer."Starly, wat is er met je ogen? Ze zijn zo rood. Starly kom terug!"Hij gooide Starly en de Pokéball in de lucht. Ze verdween in een rode gloed en vervolgens viel de Pokéball op de grond.

"Shinx, het is nu aan ons."Zei hij kalm maar nerveus terwijl hij de Pokéball opraapte. "Grooaar"Kwam het van de verte. "Wat is dat?"Maar Nash wist het al z'n ogen werden nu nog groter. "Kom Shinx!"Riep Nash Shinx na. Nash kon zeer goed sprintten, als hij sprintte was het net alsof hij alleen was. Maar Shinx kon niet mee met z'n verstuikt pootje. Nash lette niet op Shinx en liep maar door, zigzaggend door de bomen. Over de struiken en Pokémon aan het springen. Net alsof hij George in de jungle was. Na zo'n 3tal minuutjes zag Nash wat het was. Een reuzeachtige machine slorpte alle Pokémon op. Er waren ook 3 Golbat's te zien, elk met rode ogen. Ook was er een bende vol van gras en insect Pokémon. Je zag Weedle's, Wurmple's, Burmy's, Wormadam's, Lotad's. Allemaal verschillende Pokémon met rode ogen, die naar de stofzuigerachtige machine aan het marcheren waren. "Maar natuurlijk, de Golbat's zorgen voor dat schrille geluid en hypnotiseren de Pokémon. Maar wie zit hier achter?"Nash tikte met z'n vinger op z'n wang, je weet wel die pose waarop je kunt zien dat mensen aan het denken zijn. "Commander Mars, we zijn bijna klaar. Zoals je kunt zien, hebben we bijna de Pokémon die we nodig hebben."Hoorde Nash achter de machine zeggen. Voorzichtjes sloop hij onder de machine en kroop hij dichter bij de stemmen. Hij zag 2 paar benen. "Dat is goed. We hebben die Pokémon dringend nodig, hij hoort tenminste in het plan van onze baas. Zorg dat je alles flink opruimt en laat geen sporen achter. Dan mag je naar de basis vertrekken."Zei de onbekende persoon die Mars heette.

De machine stopte met geluid te maken, ze begon een ander geluid te maken. Zoals een auto die wegrijdt had Nash juist bedacht. Hij klampte zich vast aan het onderste deel van de machine en ze vertrokken zonder dat Nash aan Shinx dacht. Ze begonnen te rijden,niet alleen omdat Nash dat voeld emaar hij hoorde het. Het was het geluid van banden die over aarde, gras gaan. Nash dacht aan de Pokémon die opgezogen waren. Die arme Pokémon, eerst vrij in de natuur en hun vrijheid opgezogen. Het duurde een halfuur voor ze er waren. Nash had geen kracht meer in z'n armen en liet los. Hij dacht dat ze hem hoorden knallen op de grond, maar ze hadden het gelukkig niet gehoord."Baas, we zijn er!Wat zijn de volgende instructies?"Vroeg iemand. "Zoek de Pokémon die we nodig hebben! Vervolgens sluit je het op in één van deze glazen kooien!"Riep Mars. Mars stapte weg, naar een gebouw. Het leek op een soort van metalen bunker, alleen had het een sateliet."Ik moet ze achtervolgen."Fluisterde Nash tegen zichzelf.
Nash keek even rond z'n as, hij keek waar de mannen verzameld waren. Aan de achterkant van de machine stond iemand. "Oké, ik moest stil zijn."Was Nash aan het denken. Hij stak z'n hoofd naar buiten en keek links en rechts. Net of er auto's zouden passeren. Weer niemand te zien, vervolgens kroop hij naar het gebouw.
Ze zaten in een soort van woestijn, het enige dat hij zag was zand, zand en nogmaals zand. En een soort van metalen bunker met een sateliet.